Old English · verb
utlagian
Normalised ūtlagian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /uːtˈlɑ.ɡi.ɑn/[uːtˈlɑ.ɣi.ɑn]
- Syllables
- uːt · ˈlɑ · ɡi · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- outlaw
Meaning
-
to outlaw
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ūtlagiġe | ūtlagode |
| 2nd singular | ūtlagast | ūtlagodest |
| 3rd singular | ūtlagaþ | ūtlagode |
| Plural | ūtlagiaþ | ūtlagodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ūtlagiġe | ūtlagode |
| Plural | ūtlagiġen | ūtlagoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ūtlagian |
| Inflected infinitive | ūtlagienne |
| Imperative singular | ūtlaga |
| Imperative plural | ūtlagiaþ |
| Present participle | ūtlagiende |
| Past participle | ūtlagod |
All forms (14)
Etymology
By surface analysis, ūt (“out”) + lagian (“to make law”) or ūtlaga (“outlaw”) + -ian.
Descendants
outlaw
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/utlagian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution