Old English · noun
wiþercyrr
Normalised wiþerċyrr
- Part of speech
- noun, masculine
- Declension
- strong a-stem
- IPA
- /ˈwi.θerˌt͡ʃyrr/[ˈwi.ðerˌt͡ʃyrˠ]
- Syllables
- ˈwi · θer · ˌt͡ʃyrr (3 syllables)
- Modern English
- resistance
Meaning
-
a going against; resistance
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | wiþerċyrr | wiþerċyrras |
| Accusative | wiþerċyrr | wiþerċyrras |
| Genitive | wiþerċyrres | wiþerċyrra |
| Dative | wiþerċyrre | wiþerċyrrum |
All forms (6)
Etymology
Equivalent to wiþer- + ċyrr.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/wiþercyrr · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution