Old English · adjective
wraþ
Normalised wrāþ
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /wrɑːθ/
- Syllables
- wrɑːθ (1 syllable)
- Modern English
- wraithwrothirateangry
Meaning
-
very angry, irate
-
hostile, savage, violent
wrāþra wælsleahta, · winemǣga hryre:
So said an earth-stepper, mindful of hardships, of wrathful slaughters, of kinsmen fall:
Swā cwæð eardstapa, · earfeþa ġemyndiġ,
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | wrāþ | wrāþ | wrāþ |
| Accusative | wrāþne | wrāþe | wrāþ |
| Genitive | wrāþes | wrāþre | wrāþes |
| Dative | wrāþum | wrāþre | wrāþum |
| Instrumental | wrāþe | wrāþre | wrāþe |
| Plural | |||
| Nominative | wrāþe | wrāþawrāþe | wrāþ |
| Accusative | wrāþe | wrāþawrāþe | wrāþ |
| Genitive | wrāþra | wrāþra | wrāþra |
| Dative | wrāþum | wrāþum | wrāþum |
| Instrumental | wrāþum | wrāþum | wrāþum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | wrāþa | wrāþe | wrāþe |
| Accusative | wrāþan | wrāþan | wrāþe |
| Genitive | wrāþan | wrāþan | wrāþan |
| Dative | wrāþan | wrāþan | wrāþan |
| Instrumental | wrāþan | wrāþan | wrāþan |
| Plural | |||
| Nominative | wrāþan | wrāþan | wrāþan |
| Accusative | wrāþan | wrāþan | wrāþan |
| Genitive | wrāþrawrāþena | wrāþrawrāþena | wrāþrawrāþena |
| Dative | wrāþum | wrāþum | wrāþum |
| Instrumental | wrāþum | wrāþum | wrāþum |
All forms (10)
Etymology
From Proto-Germanic *wraiþaz (corresponding to past tense of wrīþan). Cognate with Old Saxon wređ (Dutch wreed), Old High German reid, Old Norse reiðr (Danish vred, Swedish vred).
Descendants
wraith, wroth
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/wraþ · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution