eldertongue

Old English · adjective

wraþ

Normalised wrāþ

Part of speech
adjective
IPA
/wrɑːθ/
Syllables
wrɑːθ (1 syllable)
Modern English
wraithwrothirateangry

Meaning

  1. very angry, irate

  2. hostile, savage, violent

    wrāþra wælsleahta, · winemǣga hryre:

    So said an earth-stepper, mindful of hardships, of wrathful slaughters, of kinsmen fall:

    Swā cwæð eardstapa, · earfeþa ġemyndiġ,

Declension

Strong declension of wraþ
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative wrāþwrāþwrāþ
Accusative wrāþnewrāþewrāþ
Genitive wrāþeswrāþrewrāþes
Dative wrāþumwrāþrewrāþum
Instrumental wrāþewrāþrewrāþe
Plural
Nominative wrāþewrāþawrāþewrāþ
Accusative wrāþewrāþawrāþewrāþ
Genitive wrāþrawrāþrawrāþra
Dative wrāþumwrāþumwrāþum
Instrumental wrāþumwrāþumwrāþum
Weak declension of wraþ
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative wrāþawrāþewrāþe
Accusative wrāþanwrāþanwrāþe
Genitive wrāþanwrāþanwrāþan
Dative wrāþanwrāþanwrāþan
Instrumental wrāþanwrāþanwrāþan
Plural
Nominative wrāþanwrāþanwrāþan
Accusative wrāþanwrāþanwrāþan
Genitive wrāþrawrāþenawrāþrawrāþenawrāþrawrāþena
Dative wrāþumwrāþumwrāþum
Instrumental wrāþumwrāþumwrāþum

All forms (10)

Etymology

From Proto-Germanic *wraiþaz (corresponding to past tense of wrīþan). Cognate with Old Saxon wređ (Dutch wreed), Old High German reid, Old Norse reiðr (Danish vred, Swedish vred).

Descendants

wraith, wroth

Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/wraþ · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution