Old English · noun
þeodcyning
Normalised þēodcyning
- Part of speech
- noun, masculine
- Declension
- strong a-stem
- IPA
- /ˈθe͜oːdˌky.ninɡ/[ˈθe͜oːdˌky.niŋɡ]
- Syllables
- ˈθe͜oːd · ˌky · ninɡ (3 syllables)
- Modern English
- monarch
Meaning
-
(great) king, monarch, ruler
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | þēodcyning | þēodcyningas |
| Accusative | þēodcyning | þēodcyningas |
| Genitive | þēodcyninges | þēodcyninga |
| Dative | þēodcyninge | þēodcyningum |
All forms (6)
Etymology
From Proto-Germanic *þeudōkuningaz, equivalent to þēod (“people (or) great, arch-”) + cyning (“king”). Cognate with Old Saxon thiodkuning and Old Norse þjóðkonungr.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/þeodcyning · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution