Old English · verb
þurhdrifan
Normalised þurhdrīfan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class I
- IPA
- /θurxˈdriː.fɑn/[θurˠxˈdriː.vɑn]
- Syllables
- θurx · ˈdriː · fɑn (3 syllables)
- Modern English
- transfix
Meaning
-
to drive through, pierce, transfix
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | þurhdrīfe | þurhdrāf |
| 2nd singular | þurhdrīfst | þurhdrife |
| 3rd singular | þurhdrīfþ | þurhdrāf |
| Plural | þurhdrīfaþ | þurhdrifon |
| Subjunctive | ||
| Singular | þurhdrīfe | þurhdrife |
| Plural | þurhdrīfen | þurhdrifen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | þurhdrīfan |
| Inflected infinitive | þurhdrīfenne |
| Imperative singular | þurhdrīf |
| Imperative plural | þurhdrīfaþ |
| Present participle | þurhdrīfende |
| Past participle | þurhdrifen |
All forms (13)
Etymology
Equivalent to þurh- + drīfan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/þurhdrifan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution