Old English · verb
þurhetan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class V
- IPA
- /θurxˈe.tɑn/[θurˠxˈe.tɑn]
- Syllables
- θurx · ˈe · tɑn (3 syllables)
Meaning
-
to eat through, eat out
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | þurhete | þurhǣt |
| 2nd singular | þurhitst | þurhǣte |
| 3rd singular | þurhittþurhit | þurhǣt |
| Plural | þurhetaþ | þurhǣton |
| Subjunctive | ||
| Singular | þurhete | þurhǣte |
| Plural | þurheten | þurhǣten |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | þurhetan |
| Inflected infinitive | þurhetenne |
| Imperative singular | þurhet |
| Imperative plural | þurhetaþ |
| Present participle | þurhetende |
| Past participle | þurheten |
All forms (14)
Etymology
Equivalent to þurh- + etan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/þurhetan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution