Old English · verb
þurhgangan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class VII
- IPA
- /θurxˈɡɑn.ɡɑn/[θurˠxˈɡɑŋ.ɡɑn]
- Syllables
- θurx · ˈɡɑn · ɡɑn (3 syllables)
- Modern English
- perambulate
Meaning
-
to go over or go through, perambulate, pierce
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | þurhgange | þurhġēngþurhġīeng |
| 2nd singular | þurhgengst | þurhġēngeþurhġīenge |
| 3rd singular | þurhgengþ | þurhġēngþurhġīeng |
| Plural | þurhgangaþ | þurhġēngonþurhġīengon |
| Subjunctive | ||
| Singular | þurhgange | þurhġēngeþurhġīenge |
| Plural | þurhgangen | þurhġēngenþurhġīengen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | þurhgangan |
| Inflected infinitive | þurhgangenne |
| Imperative singular | þurhgang |
| Imperative plural | þurhgangaþ |
| Present participle | þurhgangende |
| Past participle | þurhgangen |
All forms (17)
Etymology
From þurh- + gangan. Cognate with Old High German duruhgangan, Gothic (þairhgaggan).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/þurhgangan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution