Old English · verb
þurhsceotan
Normalised þurhsċēotan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class II
- IPA
- /θurxˈʃe͜oː.tɑn/[θurˠxˈʃe͜oː.tɑn]
- Syllables
- θurx · ˈʃe͜oː · tɑn (3 syllables)
- Modern English
- transfix
Meaning
-
to shoot through, transfix, pierce
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | þurhsċēote | þurhsċēat |
| 2nd singular | þurhsċīetst | þurhsċute |
| 3rd singular | þurhsċīettþurhsċīet | þurhsċēat |
| Plural | þurhsċēotaþ | þurhsċuton |
| Subjunctive | ||
| Singular | þurhsċēote | þurhsċute |
| Plural | þurhsċēoten | þurhsċuten |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | þurhsċēotan |
| Inflected infinitive | þurhsċēotenne |
| Imperative singular | þurhsċēot |
| Imperative plural | þurhsċēotaþ |
| Present participle | þurhsċēotende |
| Past participle | þurhsċoten |
All forms (15)
Etymology
From þurh- + sċēotan. Cognate with Old Frisian thruchskiata, Old High German duruhsciozzan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/þurhsceotan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution