Old English · verb
abeþecian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈɑ.be.θe.ki.ɑn/
- Syllables
- ˈɑ · be · θe · ki · ɑn (5 syllables)
- Modern English
- detectdiscoveruncover
Meaning
-
to uncover, discover, detect
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | abeþeciġe | abeþecode |
| 2nd singular | abeþecast | abeþecodest |
| 3rd singular | abeþecaþ | abeþecode |
| Plural | abeþeciaþ | abeþecodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | abeþeciġe | abeþecode |
| Plural | abeþeciġen | abeþecoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | abeþecian |
| Inflected infinitive | abeþecienne |
| Imperative singular | abeþeca |
| Imperative plural | abeþeciaþ |
| Present participle | abeþeciende |
| Past participle | abeþecodġeabeþecod |
All forms (15)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/abeþecian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution