Old English · verb
abedecian
Normalised ābedecian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ɑː.beˈde.ki.ɑn/
- Syllables
- ɑː · be · ˈde · ki · ɑn (5 syllables)
- Modern English
- beg
Meaning
-
to beg for something
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ābedeciġe | ābedecode |
| 2nd singular | ābedecast | ābedecodest |
| 3rd singular | ābedecaþ | ābedecode |
| Plural | ābedeciaþ | ābedecodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ābedeciġe | ābedecode |
| Plural | ābedeciġen | ābedecoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ābedecian |
| Inflected infinitive | ābedecienne |
| Imperative singular | ābedeca |
| Imperative plural | ābedeciaþ |
| Present participle | ābedeciende |
| Past participle | ābedecod |
All forms (14)
Etymology
From ā- + bedecian (“to beg”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/abedecian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution