Old English · verb
ablinnan
Normalised āblinnan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class III
- IPA
- /ɑːˈblin.nɑn/
- Syllables
- ɑː · ˈblin · nɑn (3 syllables)
- Modern English
- ceasedesist
Meaning
-
to cease, desist
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | āblinne | āblann |
| 2nd singular | āblinst | āblunne |
| 3rd singular | āblinþ | āblann |
| Plural | āblinnaþ | āblunnon |
| Subjunctive | ||
| Singular | āblinne | āblunne |
| Plural | āblinnen | āblunnen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | āblinnan |
| Inflected infinitive | āblinnenne |
| Imperative singular | āblinn |
| Imperative plural | āblinnaþ |
| Present participle | āblinnende |
| Past participle | āblunnen |
All forms (13)
Etymology
By surface analysis, ā- + blinnan
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ablinnan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution