Old English · verb
abringan
Normalised ābringan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class III
- IPA
- /ɑːˈbrin.ɡɑn/[ɑːˈbriŋ.ɡɑn]
- Syllables
- ɑː · ˈbrin · ɡɑn (3 syllables)
- Modern English
- bring
Meaning
-
to bring
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ābringe | ābrōhte |
| 2nd singular | ābringst | ābrōhtest |
| 3rd singular | ābringþ | ābrōhte |
| Plural | ābringaþ | ābrōhton |
| Subjunctive | ||
| Singular | ābringe | ābrōhte |
| Plural | ābringen | ābrōhten |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ābringan |
| Inflected infinitive | ābringenne |
| Imperative singular | ābring |
| Imperative plural | ābringaþ |
| Present participle | ābringende |
| Past participle | ābrungen |
All forms (14)
Etymology
From ā- + bringan (“to bring”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/abringan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution