Old English · verb
aceapian
Normalised āċēapian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ɑːˈt͡ʃæ͜ɑː.pi.ɑn/
- Syllables
- ɑː · ˈt͡ʃæ͜ɑː · pi · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to buy off or buy out
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | āċēapiġe | āċēapode |
| 2nd singular | āċēapast | āċēapodest |
| 3rd singular | āċēapaþ | āċēapode |
| Plural | āċēapiaþ | āċēapodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | āċēapiġe | āċēapode |
| Plural | āċēapiġen | āċēapoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | āċēapian |
| Inflected infinitive | āċēapienne |
| Imperative singular | āċēapa |
| Imperative plural | āċēapiaþ |
| Present participle | āċēapiende |
| Past participle | āċēapod |
All forms (14)
Etymology
From ā- + ċēapian (“to buy”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/aceapian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution