Old English · verb
aceorfan
Normalised āċeorfan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class III
- IPA
- /ɑːˈt͡ʃe͜or.fɑn/[ɑːˈt͡ʃe͜orˠ.vɑn]
- Syllables
- ɑː · ˈt͡ʃe͜or · fɑn (3 syllables)
- Modern English
- amputate
Meaning
-
to cut, amputate
-
to remove, separate
-
to fell
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | āċeorfe | āċearf |
| 2nd singular | āċierfst | ācurfe |
| 3rd singular | āċierfþ | āċearf |
| Plural | āċeorfaþ | ācurfon |
| Subjunctive | ||
| Singular | āċeorfe | ācurfe |
| Plural | āċeorfen | ācurfen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | āċeorfan |
| Inflected infinitive | āċeorfenne |
| Imperative singular | āċeorf |
| Imperative plural | āċeorfaþ |
| Present participle | āċeorfende |
| Past participle | ācorfen |
All forms (14)
Etymology
From ā- + ċeorfan (“to ask, beg”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/aceorfan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution