Old English · verb
acwacian
Normalised ācwacian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ɑːˈkwɑ.ki.ɑn/
- Syllables
- ɑː · ˈkwɑ · ki · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- quaketremble
Meaning
-
to quake, tremble, shake
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ācwaciġe | ācwacode |
| 2nd singular | ācwacast | ācwacodest |
| 3rd singular | ācwacaþ | ācwacode |
| Plural | ācwaciaþ | ācwacodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ācwaciġe | ācwacode |
| Plural | ācwaciġen | ācwacoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ācwacian |
| Inflected infinitive | ācwacienne |
| Imperative singular | ācwaca |
| Imperative plural | ācwaciaþ |
| Present participle | ācwaciende |
| Past participle | ācwacod |
All forms (14)
Etymology
From ā- + cwacian (“to quake”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/acwacian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution