Old English · verb
acwylman
Normalised ācwylman
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /ɑːˈkwyl.mɑn/[ɑːˈkwyɫ.mɑn]
- Syllables
- ɑː · ˈkwyl · mɑn (3 syllables)
Meaning
-
to kill
-
to torture
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ācwylme | ācwylmde |
| 2nd singular | ācwylmestācwylmst | ācwylmdest |
| 3rd singular | ācwylmeþācwylmþ | ācwylmde |
| Plural | ācwylmaþ | ācwylmdon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ācwylme | ācwylmde |
| Plural | ācwylmen | ācwylmden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ācwylman |
| Inflected infinitive | ācwylmenne |
| Imperative singular | ācwylm |
| Imperative plural | ācwylmaþ |
| Present participle | ācwylmende |
| Past participle | ācwylmed |
All forms (16)
Etymology
From ā- + cwylman (“to kill, torture”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/acwylman · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution