Old English · verb
adeadian
Normalised ādēadian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ɑːˈdæ͜ɑː.di.ɑn/
- Syllables
- ɑː · ˈdæ͜ɑː · di · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to die
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ādēadiġe | ādēadode |
| 2nd singular | ādēadast | ādēadodest |
| 3rd singular | ādēadaþ | ādēadode |
| Plural | ādēadiaþ | ādēadodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ādēadiġe | ādēadode |
| Plural | ādēadiġen | ādēadoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ādēadian |
| Inflected infinitive | ādēadienne |
| Imperative singular | ādēada |
| Imperative plural | ādēadiaþ |
| Present participle | ādēadiende |
| Past participle | ādēadod |
All forms (14)
Etymology
ā- + dēadian
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/adeadian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution