Old English · verb
adilegian
Normalised ādilegian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ɑːˈdi.le.ɡi.ɑn/[ɑːˈdi.le.ɣi.ɑn]
- Syllables
- ɑː · ˈdi · le · ɡi · ɑn (5 syllables)
- Modern English
- annihilateutterlywipe
Meaning
-
to destroy (utterly); annihilate, wipe out
-
to expel, cut off
-
to blot out, annul
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ādilegiġe | ādilegode |
| 2nd singular | ādilegast | ādilegodest |
| 3rd singular | ādilegaþ | ādilegode |
| Plural | ādilegiaþ | ādilegodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ādilegiġe | ādilegode |
| Plural | ādilegiġen | ādilegoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ādilegian |
| Inflected infinitive | ādilegienne |
| Imperative singular | ādilega |
| Imperative plural | ādilegiaþ |
| Present participle | ādilegiende |
| Past participle | ādilegod |
All forms (14)
Etymology
ā- + dilegian
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/adilegian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution