Old English · verb
adligian
Normalised ādliġian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈɑːd.li.ji.ɑn/
- Syllables
- ˈɑːd · li · ji · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- languish
Meaning
-
to languish
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ādliġiġe | ādliġode |
| 2nd singular | ādliġast | ādliġodest |
| 3rd singular | ādliġaþ | ādliġode |
| Plural | ādliġiaþ | ādliġodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ādliġiġe | ādliġode |
| Plural | ādliġiġen | ādliġoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ādliġian |
| Inflected infinitive | ādliġienne |
| Imperative singular | ādliġa |
| Imperative plural | ādliġiaþ |
| Present participle | ādliġiende |
| Past participle | ādliġod |
All forms (14)
Etymology
From ādliġ (“sick”) + -ian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/adligian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution