Old English · verb
afierran
Normalised āfierran
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /ɑːˈfi͜yr.rɑn/[ɑːˈfi͜yrˠ.rˠɑn]
- Syllables
- ɑː · ˈfi͜yr · rɑn (3 syllables)
- Modern English
- remove
Meaning
-
to remove
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | āfierre | āfierede |
| 2nd singular | āfierest | āfieredest |
| 3rd singular | āfiereþ | āfierede |
| Plural | āfierraþ | āfieredon |
| Subjunctive | ||
| Singular | āfierre | āfierede |
| Plural | āfierren | āfiereden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | āfierran |
| Inflected infinitive | āfierrenne |
| Imperative singular | āfiere |
| Imperative plural | āfierraþ |
| Present participle | āfierrende |
| Past participle | āfiered |
All forms (14)
Etymology
ā- + fierran
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/afierran · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution