Old English · verb
aflægen
Normalised āflæġen
- Part of speech
- verb
- IPA
- /ɑːˈflæ.jen/
- Syllables
- ɑː · ˈflæ · jen (3 syllables)
Meaning
-
past participle of āflēan
-
Inflected form of āflēan
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | āflæġen | āflæġen | āflæġen |
| Accusative | āflæġenne | āflæġene | āflæġen |
| Genitive | āflæġenes | āflæġenre | āflæġenes |
| Dative | āflæġenum | āflæġenre | āflæġenum |
| Instrumental | āflæġene | āflæġenre | āflæġene |
| Plural | |||
| Nominative | āflæġene | āflæġenaāflæġene | āflæġen |
| Accusative | āflæġene | āflæġenaāflæġene | āflæġen |
| Genitive | āflæġenra | āflæġenra | āflæġenra |
| Dative | āflæġenum | āflæġenum | āflæġenum |
| Instrumental | āflæġenum | āflæġenum | āflæġenum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | āflæġena | āflæġene | āflæġene |
| Accusative | āflæġenan | āflæġenan | āflæġene |
| Genitive | āflæġenan | āflæġenan | āflæġenan |
| Dative | āflæġenan | āflæġenan | āflæġenan |
| Instrumental | āflæġenan | āflæġenan | āflæġenan |
| Plural | |||
| Nominative | āflæġenan | āflæġenan | āflæġenan |
| Accusative | āflæġenan | āflæġenan | āflæġenan |
| Genitive | āflæġenraāflæġenena | āflæġenraāflæġenena | āflæġenraāflæġenena |
| Dative | āflæġenum | āflæġenum | āflæġenum |
| Instrumental | āflæġenum | āflæġenum | āflæġenum |
All forms (10)
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/aflægen · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution · Report a problem with this entry