Old English · verb
afleogan
Normalised āflēogan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class II
- IPA
- /ɑːˈfle͜oː.ɡɑn/[ɑːˈfle͜oː.ɣɑn]
- Syllables
- ɑː · ˈfle͜oː · ɡɑn (3 syllables)
Meaning
-
to fly
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | āflēoge | āflēagāflēah |
| 2nd singular | āflīeġst | āfluge |
| 3rd singular | āflīeġþ | āflēagāflēah |
| Plural | āflēogaþ | āflugon |
| Subjunctive | ||
| Singular | āflēoge | āfluge |
| Plural | āflēogen | āflugen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | āflēogan |
| Inflected infinitive | āflēogenne |
| Imperative singular | āflēogāflēoh |
| Imperative plural | āflēogaþ |
| Present participle | āflēogende |
| Past participle | āflogen |
All forms (16)
Etymology
From ā- + flēogan (“to fly”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/afleogan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution