Old English · verb
afyrhtan
Normalised āfyrhtan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- Modern English
- affrightterrify
Meaning
-
to affright, terrify
-
to fear, be afraid
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | āfyrhte | āfyrhte |
| 2nd singular | āfyrhtestāfyrhstāfyrhtst | āfyrhtest |
| 3rd singular | āfyrhteþāfyrht | āfyrhte |
| Plural | āfyrhtaþ | āfyrhton |
| Subjunctive | ||
| Singular | āfyrhte | āfyrhte |
| Plural | āfyrhten | āfyrhten |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | āfyrhtan |
| Inflected infinitive | āfyrhtenne |
| Imperative singular | āfyrht |
| Imperative plural | āfyrhtaþ |
| Present participle | āfyrhtende |
| Past participle | afyrhtedafyrht |
All forms (14)
Etymology
By surface analysis, ā- + fyrhtan.
Descendants
affright
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/afyrhtan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution