Old English · verb
agrapian
Normalised āgrāpian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ɑːˈɡrɑː.pi.ɑn/
- Syllables
- ɑː · ˈɡrɑː · pi · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to handle; to grasp
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | āgrāpiġe | āgrāpode |
| 2nd singular | āgrāpast | āgrāpodest |
| 3rd singular | āgrāpaþ | āgrāpode |
| Plural | āgrāpiaþ | āgrāpodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | āgrāpiġe | āgrāpode |
| Plural | āgrāpiġen | āgrāpoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | āgrāpian |
| Inflected infinitive | āgrāpienne |
| Imperative singular | āgrāpa |
| Imperative plural | āgrāpiaþ |
| Present participle | āgrāpiende |
| Past participle | āgrāpod |
All forms (14)
Etymology
Equivalent to ā- + grāpian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/agrapian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution