Old English · verb
ahefigian
Normalised āhefiġian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ɑːˈxe.fi.ji.ɑn/[ɑːˈhe.vi.ji.ɑn]
- Syllables
- ɑː · ˈxe · fi · ji · ɑn (5 syllables)
Meaning
-
to make heavy, weigh down
-
to become heavy
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | āhefiġiġe | āhefiġode |
| 2nd singular | āhefiġast | āhefiġodest |
| 3rd singular | āhefiġaþ | āhefiġode |
| Plural | āhefiġiaþ | āhefiġodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | āhefiġiġe | āhefiġode |
| Plural | āhefiġiġen | āhefiġoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | āhefiġian |
| Inflected infinitive | āhefiġienne |
| Imperative singular | āhefiġa |
| Imperative plural | āhefiġiaþ |
| Present participle | āhefiġiende |
| Past participle | āhefiġod |
All forms (14)
Etymology
From ā- + hefiġian (“to become heavier”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ahefigian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution