Old English · verb
ahneopan
Normalised āhnēopan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class II
- IPA
- /ɑːˈxne͜oː.pɑn/[ɑːˈn̥e͜oː.pɑn]
- Syllables
- ɑː · ˈxne͜oː · pɑn (3 syllables)
- Modern English
- pluck
Meaning
-
to pluck
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | āhnēope | āhnēap |
| 2nd singular | āhnīepst | āhnupe |
| 3rd singular | āhnīepþ | āhnēap |
| Plural | āhnēopaþ | āhnupon |
| Subjunctive | ||
| Singular | āhnēope | āhnupe |
| Plural | āhnēopen | āhnupen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | āhnēopan |
| Inflected infinitive | āhnēopenne |
| Imperative singular | āhnēop |
| Imperative plural | āhnēopaþ |
| Present participle | āhnēopende |
| Past participle | āhnopen |
All forms (14)
Etymology
From ā- + *hnēopan. The stem is from Proto-Germanic *hneupaną (“to pluck”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ahneopan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution