Old English · adjective
andig
Normalised andiġ
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈɑnˌdij/
- Syllables
- ˈɑn · ˌdij (2 syllables)
- Modern English
- envious
Meaning
-
envious
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | andiġ | andiġuandġuandiġoandġo | andiġ |
| Accusative | andiġne | andiġeandġe | andiġ |
| Genitive | andiġesandġes | andiġre | andiġesandġes |
| Dative | andiġumandġum | andiġre | andiġumandġum |
| Instrumental | andiġeandġe | andiġre | andiġeandġe |
| Plural | |||
| Nominative | andiġeandġe | andiġaandġaandiġeandġe | andiġuandġuandiġoandġo |
| Accusative | andiġeandġe | andiġaandġaandiġeandġe | andiġuandġuandiġoandġo |
| Genitive | andiġra | andiġra | andiġra |
| Dative | andiġumandġum | andiġumandġum | andiġumandġum |
| Instrumental | andiġumandġum | andiġumandġum | andiġumandġum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | andiġaandġa | andiġeandġe | andiġeandġe |
| Accusative | andiġanandġan | andiġanandġan | andiġeandġe |
| Genitive | andiġanandġan | andiġanandġan | andiġanandġan |
| Dative | andiġanandġan | andiġanandġan | andiġanandġan |
| Instrumental | andiġanandġan | andiġanandġan | andiġanandġan |
| Plural | |||
| Nominative | andiġanandġan | andiġanandġan | andiġanandġan |
| Accusative | andiġanandġan | andiġanandġan | andiġanandġan |
| Genitive | andiġraandiġenaandġena | andiġraandiġenaandġena | andiġraandiġenaandġena |
| Dative | andiġumandġum | andiġumandġum | andiġumandġum |
| Instrumental | andiġumandġum | andiġumandġum | andiġumandġum |
All forms (20)
Etymology
From anda + -iġ.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/andig · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution · Report a problem with this entry