Old English · verb
andwlitan
Normalised andwlītan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class I
- IPA
- /ɑndˈwliː.tɑn/
- Syllables
- ɑnd · ˈwliː · tɑn (3 syllables)
Meaning
-
to look upon; to face
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | andwlīte | andwlāt |
| 2nd singular | andwlītst | andwlite |
| 3rd singular | andwlīttandwlīt | andwlāt |
| Plural | andwlītaþ | andwliton |
| Subjunctive | ||
| Singular | andwlīte | andwlite |
| Plural | andwlīten | andwliten |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | andwlītan |
| Inflected infinitive | andwlītenne |
| Imperative singular | andwlīt |
| Imperative plural | andwlītaþ |
| Present participle | andwlītende |
| Past participle | andwliten |
All forms (13)
Etymology
Equivalent to and- + wlītan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/andwlitan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution