Old English · adjective
anfeald
Normalised ānfeald
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈɑːnˌfæ͜ɑld/[ˈɑːnˌfæ͜ɑɫd]
- Syllables
- ˈɑːn · ˌfæ͜ɑld (2 syllables)
- Modern English
- simpleonefoldsingle
Meaning
-
simple
-
single, sole
-
(singular)singular
Ānfeald ġetel is on ānum
A grammatically singular (noun) is alone
c. 995, Ælfric, Excerptiones de Arte Grammatica Anglice
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | ānfeald | ānfeald | ānfeald |
| Accusative | ānfealdne | ānfealde | ānfeald |
| Genitive | ānfealdes | ānfealdre | ānfealdes |
| Dative | ānfealdum | ānfealdre | ānfealdum |
| Instrumental | ānfealde | ānfealdre | ānfealde |
| Plural | |||
| Nominative | ānfealde | ānfealdaānfealde | ānfeald |
| Accusative | ānfealde | ānfealdaānfealde | ānfeald |
| Genitive | ānfealdra | ānfealdra | ānfealdra |
| Dative | ānfealdum | ānfealdum | ānfealdum |
| Instrumental | ānfealdum | ānfealdum | ānfealdum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | ānfealda | ānfealde | ānfealde |
| Accusative | ānfealdan | ānfealdan | ānfealde |
| Genitive | ānfealdan | ānfealdan | ānfealdan |
| Dative | ānfealdan | ānfealdan | ānfealdan |
| Instrumental | ānfealdan | ānfealdan | ānfealdan |
| Plural | |||
| Nominative | ānfealdan | ānfealdan | ānfealdan |
| Accusative | ānfealdan | ānfealdan | ānfealdan |
| Genitive | ānfealdraānfealdena | ānfealdraānfealdena | ānfealdraānfealdena |
| Dative | ānfealdum | ānfealdum | ānfealdum |
| Instrumental | ānfealdum | ānfealdum | ānfealdum |
All forms (10)
Etymology
From Proto-West Germanic *ainfald, equivalent to ān + -feald.
Descendants
onefold
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/anfeald · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution