Old English · verb
awuldrian
Normalised āwuldrian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ɑːˈwul.dri.ɑn/[ɑːˈwuɫ.dri.ɑn]
- Syllables
- ɑː · ˈwul · dri · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- glorify
Meaning
-
to glorify
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | āwuldriġe | āwuldrode |
| 2nd singular | āwuldrast | āwuldrodest |
| 3rd singular | āwuldraþ | āwuldrode |
| Plural | āwuldriaþ | āwuldrodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | āwuldriġe | āwuldrode |
| Plural | āwuldriġen | āwuldroden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | āwuldrian |
| Inflected infinitive | āwuldrienne |
| Imperative singular | āwuldra |
| Imperative plural | āwuldriaþ |
| Present participle | āwuldriende |
| Past participle | āwuldrod |
All forms (14)
Etymology
Equivalent to ā- + wuldrian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/awuldrian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution