Old English · adjective
beadurof
Normalised beadurōf
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈbæ͜ɑ.du.roːf/
- Syllables
- ˈbæ͜ɑ · du · roːf (3 syllables)
- Modern English
- renowned
Meaning
-
strong, renowned in battle
beadurōfes bēcn
the beacon of the battle-renowned one
Anonymous, Beowulf 3160a
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | beadurōf | beadurōf | beadurōf |
| Accusative | beadurōfne | beadurōfe | beadurōf |
| Genitive | beadurōfes | beadurōfre | beadurōfes |
| Dative | beadurōfum | beadurōfre | beadurōfum |
| Instrumental | beadurōfe | beadurōfre | beadurōfe |
| Plural | |||
| Nominative | beadurōfe | beadurōfabeadurōfe | beadurōf |
| Accusative | beadurōfe | beadurōfabeadurōfe | beadurōf |
| Genitive | beadurōfra | beadurōfra | beadurōfra |
| Dative | beadurōfum | beadurōfum | beadurōfum |
| Instrumental | beadurōfum | beadurōfum | beadurōfum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | beadurōfa | beadurōfe | beadurōfe |
| Accusative | beadurōfan | beadurōfan | beadurōfe |
| Genitive | beadurōfan | beadurōfan | beadurōfan |
| Dative | beadurōfan | beadurōfan | beadurōfan |
| Instrumental | beadurōfan | beadurōfan | beadurōfan |
| Plural | |||
| Nominative | beadurōfan | beadurōfan | beadurōfan |
| Accusative | beadurōfan | beadurōfan | beadurōfan |
| Genitive | beadurōfrabeadurōfena | beadurōfrabeadurōfena | beadurōfrabeadurōfena |
| Dative | beadurōfum | beadurōfum | beadurōfum |
| Instrumental | beadurōfum | beadurōfum | beadurōfum |
All forms (10)
Etymology
beadu (“battle”) + rōf (“strong; renowned”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/beadurof · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution