Old English · verb
bebaþian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /beˈbɑ.θi.ɑn/[beˈbɑ.ði.ɑn]
- Syllables
- be · ˈbɑ · θi · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- bebathebathe
Meaning
-
to bathe, wash
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | bebaþiġe | bebaþode |
| 2nd singular | bebaþast | bebaþodest |
| 3rd singular | bebaþaþ | bebaþode |
| Plural | bebaþiaþ | bebaþodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | bebaþiġe | bebaþode |
| Plural | bebaþiġen | bebaþoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | bebaþian |
| Inflected infinitive | bebaþienne |
| Imperative singular | bebaþa |
| Imperative plural | bebaþiaþ |
| Present participle | bebaþiende |
| Past participle | bebaþod |
All forms (14)
Etymology
From be- + baþian.
Descendants
bebathe
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/bebaþian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution