Old English · verb
beblawan
Normalised beblāwan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class VII
- IPA
- /beˈblɑː.wɑn/
- Syllables
- be · ˈblɑː · wɑn (3 syllables)
- Modern English
- beblowupon
Meaning
-
to blow upon
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | beblāwe | beblēow |
| 2nd singular | beblǣwst | beblēowe |
| 3rd singular | beblǣwþ | beblēow |
| Plural | beblāwaþ | beblēowon |
| Subjunctive | ||
| Singular | beblāwe | beblēowe |
| Plural | beblāwen | beblēowen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | beblāwan |
| Inflected infinitive | beblāwenne |
| Imperative singular | beblāw |
| Imperative plural | beblāwaþ |
| Present participle | beblāwende |
| Past participle | beblāwen |
All forms (13)
Etymology
From be- + blāwan.
Descendants
beblow
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/beblawan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution