Old English · verb
bebyrgan
Normalised bebyrġan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /beˈbyr.jɑn/[beˈbyrˠ.jɑn]
- Syllables
- be · ˈbyr · jɑn (3 syllables)
- Modern English
- bury
Meaning
-
to bury
-
to save
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | bebyrġe | bebyrġde |
| 2nd singular | bebyrġestbebyrġst | bebyrġdest |
| 3rd singular | bebyrġeþbebyrġþ | bebyrġde |
| Plural | bebyrġaþ | bebyrġdon |
| Subjunctive | ||
| Singular | bebyrġe | bebyrġde |
| Plural | bebyrġen | bebyrġden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | bebyrġan |
| Inflected infinitive | bebyrġenne |
| Imperative singular | bebyrġ |
| Imperative plural | bebyrġaþ |
| Present participle | bebyrġende |
| Past participle | bebyrġed |
All forms (16)
Etymology
Composed of be- + byrġan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/bebyrgan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution