Old English · adjective
beddrida
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /ˈbeddˌri.dɑ/[ˈbedˌri.dɑ]
- Syllables
- ˈbedd · ˌri · dɑ (3 syllables)
- Modern English
- bedriddensomeonebedridparalytic
beddrida1 · adjective
Senses
-
bedridden
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | beddrida | beddride | beddride |
| Accusative | beddridan | beddridan | beddride |
| Genitive | beddridan | beddridan | beddridan |
| Dative | beddridan | beddridan | beddridan |
| Instrumental | beddridan | beddridan | beddridan |
| Plural | |||
| Nominative | beddridan | beddridan | beddridan |
| Accusative | beddridan | beddridan | beddridan |
| Genitive | beddridrabeddridena | beddridrabeddridena | beddridrabeddridena |
| Dative | beddridum | beddridum | beddridum |
| Instrumental | beddridum | beddridum | beddridum |
beddrida2 · noun · masculine
Senses
-
someone bedridden, paralytic
Declension · weak
All forms (6)
Etymology
From bedd (“bed”) + rida (“rider”).
Descendants
bedrid, bedridden
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/beddrida · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution