Old English · verb
begripan
Normalised begrīpan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- strong class I
- IPA
- /beˈɡriː.pɑn/
- Syllables
- be · ˈɡriː · pɑn (3 syllables)
- Modern English
- begripechastenlay hold ofchidereprehend
Meaning
-
to chide, chasten
-
to lay hold of; grasp, reprehend
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | begrīpe | begrāp |
| 2nd singular | begrīpst | begripe |
| 3rd singular | begrīpþ | begrāp |
| Plural | begrīpaþ | begripon |
| Subjunctive | ||
| Singular | begrīpe | begripe |
| Plural | begrīpen | begripen |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | begrīpan |
| Inflected infinitive | begrīpenne |
| Imperative singular | begrīp |
| Imperative plural | begrīpaþ |
| Present participle | begrīpende |
| Past participle | begripen |
All forms (13)
Etymology
From Proto-West Germanic *bigrīpan. Equivalent to be- + grīpan.
Descendants
begripe
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/begripan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution