Old English · adjective
behefe
Normalised behēfe
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /beˈxeː.fe/[beˈheː.ve]
- Syllables
- be · ˈxeː · fe (3 syllables)
- Modern English
- necessarybehovefulbehoofgainbenefit
behefe1 · adjective
Senses
-
necessary, behoveful
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | behēfe | behēfubehēfo | behēfe |
| Accusative | behēfne | behēfe | behēfe |
| Genitive | behēfes | behēfre | behēfes |
| Dative | behēfum | behēfre | behēfum |
| Instrumental | behēfe | behēfre | behēfe |
| Plural | |||
| Nominative | behēfe | behēfabehēfe | behēfubehēfo |
| Accusative | behēfe | behēfabehēfe | behēfubehēfo |
| Genitive | behēfra | behēfra | behēfra |
| Dative | behēfum | behēfum | behēfum |
| Instrumental | behēfum | behēfum | behēfum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | behēfa | behēfe | behēfe |
| Accusative | behēfan | behēfan | behēfe |
| Genitive | behēfan | behēfan | behēfan |
| Dative | behēfan | behēfan | behēfan |
| Instrumental | behēfan | behēfan | behēfan |
| Plural | |||
| Nominative | behēfan | behēfan | behēfan |
| Accusative | behēfan | behēfan | behēfan |
| Genitive | behēfrabehēfena | behēfrabehēfena | behēfrabehēfena |
| Dative | behēfum | behēfum | behēfum |
| Instrumental | behēfum | behēfum | behēfum |
behefe2 · noun · masculine
Senses
-
gain, advantage, benefit, behoof
Declension · strong ja-stem
All forms (12)
Etymology
From Proto-West Germanic *bihōfī, equivalent to be- + *hēfe.
From Proto-West Germanic *bihōfī, from Proto-Germanic *bihōfiją (“use, profit”). Compare Old Norse hœfi (“goal, position, relation”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/behefe · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution