Old English · verb
behegian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /beˈxe.ɡi.ɑn/[beˈhe.ɣi.ɑn]
- Syllables
- be · ˈxe · ɡi · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- behedge
Meaning
-
to hedge around, behedge
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | behegiġe | behegode |
| 2nd singular | behegast | behegodest |
| 3rd singular | behegaþ | behegode |
| Plural | behegiaþ | behegodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | behegiġe | behegode |
| Plural | behegiġen | behegoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | behegian |
| Inflected infinitive | behegienne |
| Imperative singular | behega |
| Imperative plural | behegiaþ |
| Present participle | behegiende |
| Past participle | behegod |
All forms (14)
Etymology
From be- + hegian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/behegian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution