Old English · verb
behycgan
Normalised behyċġan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 3
- IPA
- /beˈxyj.jɑn/[beˈhyd.d͡ʒɑn]
- Syllables
- be · ˈxyj · jɑn (3 syllables)
Meaning
-
to think something over, bear something in mind, consider, trust
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | behyċġe | behogde |
| 2nd singular | behyġst | behogdest |
| 3rd singular | behyġþ | behogde |
| Plural | behyċġaþ | behogdon |
| Subjunctive | ||
| Singular | behyċġe | behogde |
| Plural | behyċġen | behogden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | behyċġan |
| Inflected infinitive | behyċġenne |
| Imperative singular | behyġe |
| Imperative plural | behyċġaþ |
| Present participle | behyċġende |
| Past participle | behogd |
All forms (14)
Etymology
Equivalent to be- + hyċġan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/behycgan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution