Old English · verb
besceawian
Normalised besċēawian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /beˈʃæ͜ɑː.wi.ɑn/
- Syllables
- be · ˈʃæ͜ɑː · wi · ɑn (4 syllables)
Meaning
-
to look on, consider, regard, watch
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | besċēawiġe | besċēawode |
| 2nd singular | besċēawast | besċēawodest |
| 3rd singular | besċēawaþ | besċēawode |
| Plural | besċēawiaþ | besċēawodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | besċēawiġe | besċēawode |
| Plural | besċēawiġen | besċēawoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | besċēawian |
| Inflected infinitive | besċēawienne |
| Imperative singular | besċēawa |
| Imperative plural | besċēawiaþ |
| Present participle | besċēawiende |
| Past participle | besċēawod |
All forms (14)
Etymology
From be- + sċēawian. Compare Dutch beschouwen (“to contemplate, consider, regard”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/besceawian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution