Old English · verb
bewærlan
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 1
- IPA
- /beˈwær.lɑn/[beˈwærˠ.lɑn]
- Syllables
- be · ˈwær · lɑn (3 syllables)
- Modern English
- pass by
Meaning
-
to pass by
-
to avoid
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | bewærle | bewærlde |
| 2nd singular | bewærlestbewærlst | bewærldest |
| 3rd singular | bewærleþbewærlþ | bewærlde |
| Plural | bewærlaþ | bewærldon |
| Subjunctive | ||
| Singular | bewærle | bewærlde |
| Plural | bewærlen | bewærlden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | bewærlan |
| Inflected infinitive | bewærlenne |
| Imperative singular | bewærl |
| Imperative plural | bewærlaþ |
| Present participle | bewærlende |
| Past participle | bewærled |
All forms (16)
Etymology
From be- + wærlan.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/bewærlan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution