Old English · verb
bewacian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /beˈwɑ.ki.ɑn/
- Syllables
- be · ˈwɑ · ki · ɑn (4 syllables)
- Modern English
- bewake
Meaning
-
to keep watch over
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | bewaciġe | bewacode |
| 2nd singular | bewacast | bewacodest |
| 3rd singular | bewacaþ | bewacode |
| Plural | bewaciaþ | bewacodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | bewaciġe | bewacode |
| Plural | bewaciġen | bewacoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | bewacian |
| Inflected infinitive | bewacienne |
| Imperative singular | bewaca |
| Imperative plural | bewaciaþ |
| Present participle | bewaciende |
| Past participle | bewacod |
All forms (14)
Etymology
From be- + wacian.
Descendants
bewake
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/bewacian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution