eldertongue

Old English · adjective

bisig

Normalised bisiġ

Part of speech
adjective
IPA
/ˈbi.sij/
[ˈbi.zij]
Syllables
ˈbi · sij (2 syllables)
Modern English
busy

Meaning

  1. busy

Declension

Strong declension of bisig
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative bisiġbisiġbisiġ
Accusative bisiġnebisiġebisiġ
Genitive bisiġesbisiġrebisiġes
Dative bisiġumbisiġrebisiġum
Instrumental bisiġebisiġrebisiġe
Plural
Nominative bisiġebisiġabisiġebisiġ
Accusative bisiġebisiġabisiġebisiġ
Genitive bisiġrabisiġrabisiġra
Dative bisiġumbisiġumbisiġum
Instrumental bisiġumbisiġumbisiġum
Weak declension of bisig
MasculineFeminineNeuter
Singular
Nominative bisiġabisiġebisiġe
Accusative bisiġanbisiġanbisiġe
Genitive bisiġanbisiġanbisiġan
Dative bisiġanbisiġanbisiġan
Instrumental bisiġanbisiġanbisiġan
Plural
Nominative bisiġanbisiġanbisiġan
Accusative bisiġanbisiġanbisiġan
Genitive bisiġrabisiġenabisiġrabisiġenabisiġrabisiġena
Dative bisiġumbisiġumbisiġum
Instrumental bisiġumbisiġumbisiġum

All forms (10)

Etymology

From Proto-West Germanic *bisīg (“diligent, zealous, busy”).

Descendants

busy

Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/bisig · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution