Old English · adjective
blanc
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /blɑnk/[blɑŋk]
- Syllables
- blɑnk (1 syllable)
- Modern English
- pallidgreyish-whitewhitepale
Meaning
-
white
-
greyish-white, pale, pallid
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | blanc | blanc | blanc |
| Accusative | blancne | blance | blanc |
| Genitive | blances | blancre | blances |
| Dative | blancum | blancre | blancum |
| Instrumental | blance | blancre | blance |
| Plural | |||
| Nominative | blance | blancablance | blanc |
| Accusative | blance | blancablance | blanc |
| Genitive | blancra | blancra | blancra |
| Dative | blancum | blancum | blancum |
| Instrumental | blancum | blancum | blancum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | blanca | blance | blance |
| Accusative | blancan | blancan | blance |
| Genitive | blancan | blancan | blancan |
| Dative | blancan | blancan | blancan |
| Instrumental | blancan | blancan | blancan |
| Plural | |||
| Nominative | blancan | blancan | blancan |
| Accusative | blancan | blancan | blancan |
| Genitive | blancrablancena | blancrablancena | blancrablancena |
| Dative | blancum | blancum | blancum |
| Instrumental | blancum | blancum | blancum |
All forms (10)
Etymology
From Proto-Germanic *blankaz (“bright", "shining", "blinding", "white”), from Proto-Indo-European *bhleg- (“to shine”). Akin to Old High German blanch, planch (“bright", "white”), hence German blank (“blank", "white”), Old Norse blankr (“white”), hence Danish blank (“shiny”), Swedish blank (“shiny”), Dutch blank (“white", "shining”).
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/blanc · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution · Report a problem with this entry