Old English · adjective
blind
- Part of speech
- adjective
- IPA
- /blind/
- Syllables
- blind (1 syllable)
- Modern English
- blind
Meaning
-
blind
Fif and twentiġ manna myslīċe ġeuntrume cōmon tō þām hālgan heora hǣle biddende; sum wǣron blinde, sume wǣron healte, sume ēac dēafe, and dumbe ēac sum and hī ealle wurdon ānes dæġes ġehǣlede þurh þæs hālgan þingunge and him hām ġewendon.
Twenty-five men, sickened in various ways, came to the saint begging for the health; some were blind, some were lame, some were also deaf, and some were dumb, and they were all healed in one day through the intercession of the saint and went home.
late 10th century, Ælfric, Lives of Saints -
a blind person
Declension
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | blind | blind | blind |
| Accusative | blindne | blinde | blind |
| Genitive | blindes | blindre | blindes |
| Dative | blindum | blindre | blindum |
| Instrumental | blinde | blindre | blinde |
| Plural | |||
| Nominative | blinde | blindablinde | blind |
| Accusative | blinde | blindablinde | blind |
| Genitive | blindra | blindra | blindra |
| Dative | blindum | blindum | blindum |
| Instrumental | blindum | blindum | blindum |
| Masculine | Feminine | Neuter | |
|---|---|---|---|
| Singular | |||
| Nominative | blinda | blinde | blinde |
| Accusative | blindan | blindan | blinde |
| Genitive | blindan | blindan | blindan |
| Dative | blindan | blindan | blindan |
| Instrumental | blindan | blindan | blindan |
| Plural | |||
| Nominative | blindan | blindan | blindan |
| Accusative | blindan | blindan | blindan |
| Genitive | blindrablindena | blindrablindena | blindrablindena |
| Dative | blindum | blindum | blindum |
| Instrumental | blindum | blindum | blindum |
All forms (10)
Etymology
From Proto-West Germanic *blind.
Descendants
blind
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/blind · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution