Old English · verb
brycgian
Normalised bryċġian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈbryj.ji.ɑn/[ˈbryd.d͡ʒi.ɑn]
- Syllables
- ˈbryj · ji · ɑn (3 syllables)
- Modern English
- bridge
Meaning
-
to bridge
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | bryċġiġe | bryċġode |
| 2nd singular | bryċġast | bryċġodest |
| 3rd singular | bryċġaþ | bryċġode |
| Plural | bryċġiaþ | bryċġodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | bryċġiġe | bryċġode |
| Plural | bryċġiġen | bryċġoden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | bryċġian |
| Inflected infinitive | bryċġienne |
| Imperative singular | bryċġa |
| Imperative plural | bryċġiaþ |
| Present participle | bryċġiende |
| Past participle | bryċġodġebryċġod |
All forms (15)
Etymology
bryċġ + -ian
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/brycgian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution