Old English · verb
ceorlian
Normalised ċeorlian
- Part of speech
- verb
- Verb class
- weak class 2
- IPA
- /ˈt͡ʃe͜or.li.ɑn/[ˈt͡ʃe͜orˠ.li.ɑn]
- Syllables
- ˈt͡ʃe͜or · li · ɑn (3 syllables)
Meaning
-
to marry (a man)
Conjugation
| Present | Past | |
|---|---|---|
| Indicative | ||
| 1st singular | ċeorliġe | ċeorlode |
| 2nd singular | ċeorlast | ċeorlodest |
| 3rd singular | ċeorlaþ | ċeorlode |
| Plural | ċeorliaþ | ċeorlodon |
| Subjunctive | ||
| Singular | ċeorliġe | ċeorlode |
| Plural | ċeorliġen | ċeorloden |
| Form | |
|---|---|
| Infinitive | ċeorlian |
| Inflected infinitive | ċeorlienne |
| Imperative singular | ċeorla |
| Imperative plural | ċeorliaþ |
| Present participle | ċeorliende |
| Past participle | ċeorlodġeċeorlod |
All forms (15)
Etymology
From ċeorl + -ian.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ceorlian · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution