eldertongue

Old English · verb

cimban

Normalised ċimban

Part of speech
verb
Verb class
strong class III
IPA
/ˈt͡ʃim.bɑn/
Syllables
ˈt͡ʃim · bɑn (2 syllables)
Modern English
join

Meaning

  1. to join

Conjugation

Conjugation of cimban
PresentPast
Indicative
1st singular ċimbecamb
2nd singular ċimbstcumbe
3rd singular ċimbþcamb
Plural ċimbaþcumbon
Subjunctive
Singular ċimbecumbe
Plural ċimbencumben
Non-finite forms of cimban
Form
Infinitive ċimban
Inflected infinitive ċimbenne
Imperative singular ċimb
Imperative plural ċimbaþ
Present participle ċimbende
Past participle cumbenġecumben

All forms (14)

Etymology

From Proto-West Germanic *kimban, from Proto-Germanic *kimbaną (“to press together, squeeze”), from Proto-Indo-European *gem- (“to grab; hold; press; pack; stuff; cram”).

Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/cimban · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution