eldertongue

Old English · verb

cincan

Normalised ċincan

Part of speech
verb
Verb class
strong class III
IPA
/ˈt͡ʃin.kɑn/
[ˈt͡ʃiŋ.kɑn]
Syllables
ˈt͡ʃin · kɑn (2 syllables)
Modern English
cackleloudlylaugh

Meaning

  1. to laugh loudly, cackle

Conjugation

Conjugation of cincan
PresentPast
Indicative
1st singular ċincecanc
2nd singular ċincstcunce
3rd singular ċincþcanc
Plural ċincaþcuncon
Subjunctive
Singular ċincecunce
Plural ċincencuncen
Non-finite forms of cincan
Form
Infinitive ċincan
Inflected infinitive ċincenne
Imperative singular ċinc
Imperative plural ċincaþ
Present participle ċincende
Past participle cuncenġecuncen

All forms (14)

Etymology

From Proto-West Germanic *kinkan, from Proto-Germanic *kinkaną.

Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/cincan · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution