Old English · noun
ciricbræc
Normalised ċiriċbrǣċ
- Part of speech
- noun, feminine
- Declension
- strong ō-stem
- IPA
- /ˈt͡ʃi.rit͡ʃˌbræːt͡ʃ/
- Syllables
- ˈt͡ʃi · rit͡ʃ · ˌbræːt͡ʃ (3 syllables)
- Modern English
- breaking
Meaning
-
breaking into a church
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | ċiriċbrǣċ | ċiriċbrǣċaċiriċbrǣċe |
| Accusative | ċiriċbrǣċe | ċiriċbrǣċaċiriċbrǣċe |
| Genitive | ċiriċbrǣċe | ċiriċbrǣċa |
| Dative | ċiriċbrǣċe | ċiriċbrǣċum |
All forms (4)
Etymology
Equivalent to ċiriċe + brǣċ.
Source: Wiktionary, CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org/wiki/ciricbræc · CC BY-SA 4.0 licence · Attribution